|
-♥ k i m m y g i r l ;)
i love Haruma i love chocolates :) i love musics. && i love TUMBLR ! :p ♥.graduating student.♥ ♥.16-year-old lady.♥
-follow c: |
Ayoko talaga ng Highschool life!!!
Una sa lahat, wala man lang akong na discover na talent ko. Sobrang nadiscriminate ako dahil wala akong pera non. (NGAYON TIGNAN NATIN YAMAN NYO) Sobrang walang kwenta, muka lang akong papel dun. Para kong pulubi, katulong, etc. Wala kong kaibigan. Hindi man lang ako nakapagiwan ng kahit ano na pwede nila kong maalala in a positive way. AT MARAMI PANG IBA.
Posted 1 month ago
Masaya ko ngayong college life, why?
Cause I met the boy in my dream. I know siya na nga. Tapos nakakilala pa ko ng tatlong kaibigan… mababaet talaga sila… walang backfighter samen. Pag may ayaw kame na ugali, talagang prankahan na sinasabi namin. Masaya talaga yon :3 <3
Posted 1 month ago
Meron pa kong sasabihin…
Na tuwing birthday ko lang nararamdaman na especial ako. Kase naka alarm sa FB yun eh, na kapag birthday ko, babatiin nila ko. I feel like, “Yeah, it’s my time…”
Posted 1 month ago
Alam niyo ba? :(
May kwento ko, nung first year high school ako, I got friends… mababaet sila. Tapos nung first menstruation period ko, sila una kong natakbuhan. Masaya kase MEDYO na feel ko na, “wow, I got friends kahit transferee lang ako. Hindi lang yon, ginawa pa nila kong president ng klase nila. Very touching talaga and sobrang warm ng pagtanggap nila saken.” And then, nung nag second year ako, napunta kong ibang section, ayon, may dalawa kong naging kaibigan. Talagan friends ko sila. Gala-gala. At kung anu-ano pang happiness. I know they are my friends. Kaya lang, nung nag third year ako, yung dalawa kong friend nalipat sa previous section namin nung first year kame, so ako na lang mag isa sa section ko. I don’t have friends there actually. Pero, nagkaroon ako ng kaibigan na isa. Siya ay isa sa pinaka mabaet kong kaibgan talaga. As in I know, we get together talaga ng sobrang saya. Kaya lang, nagaway kame. So eventually, nawala rin ung friendship. Yung mga friends ko nung second year, di na kame masyadong nagcocommunicate. Sa kalagitnaan ng third year, may naging bago kong kaibigan. Maganda talaga siya. SOBRA. Mayaman din. Mabaet siya, nung nagaway kame nung bago kong friend nung third year, siya ang kakampi ko. Talagang naka back up siya saken. Mabaet talaga siya non, libre dito, libre jan. Tapos, dalawa lang kame sa mundo. Dalawa kameng magkasama, at iba pa. Dati, pangarap ko yon. Magkaroon ng “best friend”. Yung best talaga ha. I thought natupad na siya. Natupad na ung pangarap ko kase dalawa na lang kame. Kaya lang, may mga times na ayoko sa kanya, kase lagi akong nanliliit. Una, maganda siya, pangalawa, mayaman, pangatlo, madaming friends un. Kaya palagi akong OP kapag ung mga classmates namin laging kausap siya. Selosa un eh, yung tipo na pag nagkaroon ako ng ibang friend, di nya na ko papansinin. Kaya umikot ang mundo ko sa kanya. Ayun, nagtagal naging worse ung relationship namin. I cannot blame here, siguro may panget din sa ugali ko. But despite that, we don’t confront each other. Kung anu yung panget sa ugali naming dalawa, they remain. Kase kaming dalawa lang nagtutulungan eh, kapaga nasira pa yun dahil sa confrontation, wala na. Kahit dehado ko sakanya okay lang, anu magagawa ko? Angat sya. Angat talaga siya. Muka nga kong katulong kapag kasama ko siya eh….dun sa section namin, wala na kong ibang kaibigan. Pero tinuturing ko silang kaibigan, kaya lang sobrang OP ko dun. Buti na lang nandun si JEDI, kase kung wala sya, sigurado tuwing OPEN FORUM ako lagi ang balita. Ako lagi ang masama. Sa section na yon, may dalawang taong pinagkakatiwalaan ko ng lubos at sure ako na makakaintindi saken… yun si MARCHE AT JOICE, mababaet un. Lalo na si Joice. Si Marche naman, siya yung laging nakakaintindi saken. But after them, wala na. Feeling ko galit sila sakeng lahat. Hindi ko alam kung baket… pero, I don’t feel I belong. So all in all, my highschool life is a TRASH. =((( So sad but true…
Posted 1 month ago with 1 note
So sad :(
I don’t really understand why I don’t have “friends” or “group of friends”. Yeah I have some but I need friends whom I can count on through ups and downs. Whom I can share my happiness and tears. I really cannot understand why. I’m a great person and I know it. I’m kind and thoughtful. I know I can be a good friend to them, they just don’t let me. They just don’t want to know me better. Because they used to judge me first before knowing me better. I know I cannot pleased you all, but what can I do? I feel so lonely without friends :(
Posted 1 month ago
Walang taong manhid. hindi nya lang talaga maintindihan kung ano ang gusto mong iparating dahil ayaw mo siyang diretsuhin.
older » |